Toch lijken er heel wat jongeren uit kansengroepen actief binnen de jeugdbewegingen, meer dan door de groepsverantwoordelijken wordt ingeschat. Als we kijken naar de mate van diversiteit in de groep (en dit gaat zowel over allochtone leden, leden in kansarmoede, leden met een functiebeperking en holebi leden), zien we dat de schatting van de groepsleiding systematisch onder de werkelijke diversiteit ligt. Dit is op zich niet zo vreemd gezien ‘diversiteit’ niet altijd zichtbaar is. Toch is dit niet zonder belang: als het niet zichtbaar is, zal er ook minder rekening mee gehouden worden.

Binnen de groepen ligt men niet altijd wakker van het thema. De houding is zeker niet negatief – leiding en hoofdleiding beweren open te staan voor kansengroepen – maar tegelijk geven ze aan zelden actief op zoek te gaan naar deze groepen. De overtuiging leeft dat kansengroepen moeilijker te bereiken zijn, en dit omwille van een gebrek aan diversiteit in de omgeving, financiële beperkingen en geloofsovertuigingen van diverse jongeren. De erfelijkheid van het lidmaatschap speelt ook hier wellicht een rol. Zo wordt de beslissing van allochtone leden om in leiding te stappen meer door vrienden dan door ouders bepaald. Of de diversiteit binnen een beweging effect heeft op de werking of de overtuigingen van leiding en leden, is niet makkelijk na te gaan. Uit analyses blijkt wel dat etnocentrische gevoelens bij de jongeren niet stijgen of dalen naarmate meer leden van andere etnische groepen aanwezig zijn. Overigens zien we dat een groter aandeel leden van allochtone herkomst in een groep samenhangt met positievere opvattingen ten opzichte van drugs, en minder traditionele opvattingen met betrekking tot de rol van de man.

Nochtans stellen we vast dat de allochtone jongeren zelf minder positief staan ten opzichte van drugs en er meer traditionele opvattingen op nahouden met betrekking tot de rol van de man. Die samenhang heeft dus wellicht meer te maken met de groepscultuur, in die zin dat ‘vooruitstrevendere’ groepen opener staan voor diversiteit.

Je kan het volledige rapport donwloaden op de website van het agentschap voor sociaal-cultureel werk

lees het volledige artikel op StampMedia.be

Het eerste deel is een samenspel van duistere krachten.
In het tweede deel wordt de harde werkelijkheid onthuld. 
De machtswellust groeit, de moordmachine wordt in gang gezet. 
Terugkeren is geen optie meer voor Macbeth.
Grimmig, bezeten en grenzeloos vecht hij voor zijn macht. 

De voorstelling wordt gespeeld in tien verschillende talen en boventiteld in het Nederlands.  Geen zorg voor diegenen die deel I gemist hebben: deze Macbeth bevat beide delen.

Woe 24 nov 20u30  Avant-première
Don 25 nov  20u30  Première
Vrij 26 nov  20u30  Voorstelling
Zat 27 nov 20u30  Voorstelling

Rataplan, Wijnegemstraat 27, 2140 Borgerhout.
Tickets: 03/292 97 40, www.rataplanvzw.be

Spel: Dara Abdullah, Hussein Ali, Mehmet Avci, Emmanuel Awosanmi, Mamadou Bah, Babatunde Bamidele, Alfa Degity, Anjela Foros, Daniella Foros, Nathalie Gavashelishvili, Humphrey Igbinosa, Abdoul Kader Kamagaté, Ahmed Khaled, Meryem Kiliç, Ali Konaté, Ahmed Kumar, Adams Mensah, Ope Oyetti, Belgiz Polat, Mayra Carmen Zuniga Leon.

Regie: Greet Vissers Choreografie: Marie De Corte  Kostuums: Mieja Hollevoet Scenografie/licht: Steven Brys  Soundscape: Andrew Claes  Decoruitvoering: Atelier Kopspel  Productie: Freija Bosmans, Lili Almeida Techniek: Alyson Pedrão

‘Macbeth’ is een productie van Kopspel vzw/KunstZ
in samenwerking met Rataplan vzw
met de steun van de Vlaamse Overheid, Stad Antwerpen en Disitrict Borgerhout

Waarom wordt etnisch-divers schrijftalent meteen gebombardeerd tot ‘allochtone’ auteur? Draait de Vlaamse literaire wereld teveel in eigen kring? Wat met schrijvers zonder allochtone roots, maar met interculturele ervaringen? En hoe zit het met de lezers en het publiek? 

Het is ondertussen bijna twee jaar geleden dat Rachida Lamrabet de debuutprijs in handen mocht nemen voor haar roman Vrouwland. Tijdens de uitreiking sprak ze harde taal: “En wanneer op een dag de Boekenbeurs ook wordt bezocht door mensen uit mijn wijk, wanneer er meer en meer schrijvers met een Marokkaanse of Turkse naam hun boeken presenteren, dan pas zal ik me niet enkel de taal hebben eigen gemaakt, maar zal ik dit land ook het mijne noemen.”

Boek.be, de organisator De Boekenbeurs, nodigde Demos uit om de uitspraak van Rachida Lamrabet ter harte te nemen en aan te kaarten tijdens de Boekenbeurs editie 2010. Stichting Lezen, het Vlaams Fonds voor de Letteren, Het Beschrijf/Passa Porta en PEN-Vlaanderen schoven mee aan tafel.

Op dinsdag 9 november, op De Boekenbeurs, gaan deze organisaties, aangevuld met spitante auteurs en avontuurlijke uitgevers in debat met elkaar. De uitspraak van Lamrabet richt zich op twee thema's: enerzijds klaagt zij over de afwezigheid van allochtone bezoekers op de Boekenbeurs en anderzijds een tekort aan kansen voor allochtone auteurs in Vlaanderen. Het debat zal over twee sporen lopen: (1) herkenbaarheid van 'Vlaamse' literatuur en leesbevordering bij diaspora, en (2) ondersteuning naar auteurs met etnisch-cultureel diverse achtergrond.

De zoektocht naar een religieuze identiteit is een complex proces waarbij veel factoren een rol spelen. Zo is er de relatie met andere moslims, met leeftijdsgenoten en met familie, maar ook de negatieve beeldvorming over ‘de’ islam. Verder zijn er de talrijke discussies over “wat een goede moslim is”, het afbakenen van een eigen groep, hun bijdrage aan de samenleving, het zoeken naar rolmodellen en betekenisvolle figuren uit de geschiedenis van de islam,…

Al deze factoren zijn onderling met elkaar verbonden, maar bij elke methodiek krijgt gender specifieke aandacht. Talrijke onderzoeken wijzen immers uit dat de religieuze identiteit in belangrijke mate de beeldvorming over man/vrouw-zijn beïnvloedt.

“Gender speelt een specifieke rol in het gesprek over 
religieuze identiteit bij jongeren.”

Deze methodiekendoos bevat acht methodieken om met kleine groepjes moslimjongeren te werken rond hun zoektocht naar een islamitische identiteit, zowel in gemengde groepen als in heterogene groepen met alleen moslims. Elke methodiek bestaat uit een handleiding en werkmateriaal (kaartjes, werkbladen, affiches). Jeugdwerkers, moskeemedewerkers, (islam)leerkrachten, diversiteitmedewerkers, opbouwwerkers en medewerkers van organisaties van etnisch-culturele minderheden vinden hierin inspiratie voor hun dagelijkse werk.

Om deze methodieken te gebruiken hoef je geen islamdeskundige te zijn. De methodieken helpen het gesprek te faciliteren: het is vooral belangrijk om jongeren te laten voelen dat je hun vragen en zoeken ernstig neemt, dat je naar hen wilt luisteren en loyaal met hen wil meezoeken. Op 22 oktober wordt de methodiekendoos voorgesteld op de Methodiekendag ‘Jongeren Islam Gender’ in het ROJM te Mechelen. 

Praktisch
Motief vzw is door de Vlaamse Overheid erkend als gespecialiseerde vormingsinstelling in het thema ‘Geloof en samenleving’.
Meer informatie over de (inhoud van) de methodiekendoos en een mogelijkheid tot online bestellen vind je via deze link: www.motief.org
Prijs: 60 euro (+ 7,70 euro verzendkosten, kan ook opgehaald worden bij Motief vzw)

Tijdens dit intiem en exclusief kunstenparcours kan je immers kennismaken met artistieke kwaliteiten van verschillende gevluchte en niet-gevluchte schrijvers, muzikanten, vertellers en videokunstenaars. Zij zullen verspreid over verschillende huiskamers hun talent met je delen! 



Op het programma staat o.a. poëzie van Rodaan Al Galidi, proza van Annelies Verbeke, verteltheater van Madame Toutou (Griotshitenge i.s.m. Peter Holvoet-Hanssen, de stadsdichter van Antwerpen & Don Fabulist) en wereldse muziek van Yélé begeleid door niemand minder dan Bart Maris.

Het volledig programma kan bekeken worden via http://www.zebrart.be/zebra-crossing.php en kan op zondag 7 november om 13:30u worden opgehaald bij’ De Vieze Gasten. 

Een plaatsje bemachtigen kan door snel te reserveren via zebrart(at)vluchtelingenwerk.be.

Zebra Crossing is een samenwerking van Vluchtelingenwerk Vlaanderen, het Masereelfonds en bij’ De Vieze Gasten. Met de steun van Stad Gent en de Vlaamse Gemeenschap

Je kan het rapport integraal downloaden via deze link.

Voor het Kennisknooppunt Interculturaliseren springen volgende bevindingen en aanbevelingen in het oog:

- Organisaties hebben sterk ingezet op visieontwikkeling. Toch blijkt dat de sectoren termen en definities (personen met een etnisch-cultureel diverse achtergrond, interculturaliseren,…) niet eenduidig en consequent hanteren. Tevens wordt ervoor gepleit om het concept te verbreden naar verschillende kansengroepen zoals personen met een handicap, mensen in armoede, ouderen,… De betekenis van het concept interculturaliteit dreigt hierdoor te worden uitgehold en niet meer als dusdanig te worden benoemd, met verminderde aandacht voor het thema als gevolg.

- De integrale benadering (tegelijk werken op personeel, aanbod en publiek) zoals voorgesteld in het actieplan werd niet of nauwelijks toegepast. De redenen hievoor zijn verschillend. Sommige organisaties kunnen omwille van de schaalgrootte niet op alle terreinen tegelijk werken. In veel organisaties wordt het thema als een bijkomende randdoelstelling benaderd waardoor het niet als core-business wordt gezien. Bovendien is het thema diversteit veelal de zaak van één persoon binnen de organisatie die er slechts ten dele wordt voor vrijgesteld. Bovendien blijken veel organisaties niet te kunnen duiden wat een integrale benadering is.

- Het engagement van directie en beslissingsnemers blijkt onontbeerlijk voor het slagen van een interculturaliseringsbeleid. Als de top van de organisatie niet duidelijk de diversiteitskaart trekt blijven de acties geïsoleerd en in de marge.

- Voor sommige organisaties moeten nog heel wat weerstanden rond het thema worden overwonnen om de visie om te zetten in acties.

- Organisaties die tot acties overgaan situeren die het vaakst op het vlak van toeleiding (aangepaste communicatie, kennismakingsactiviteiten,…)

- Sectoren zetten nog weinig in op netwerken en samenwerken met personen met een etnisch-cultureel diverse achtergrond.

- De sectoren ervaarden de 10%-regel voor raden van bestuur teveel als opgelegd zonder dat rekening werd gehouden met de context van de organisatie. Personen met een etnisch-cultureel diverse achtergrond die in bestuursorganen terechtkwamen ervaarden vaak een gebrek aan begeleiding en omkadering. Bovendien werden zij vaak in een bestuursorgaan gevraagd omwille van hun etnisch-culturele achtergrond en niet voor hun competenties. Dit maakt het voor de nieuwkomers soms moeilijk om de motivatie te behouden en te blijven zetelen.

- Personeel met etnisch-cultureel diverse achtergrond wordt weinig of niet teruggevonden op stafniveau en leidinggevende functies. Ze worden wel ingezet voor logistieke functies, onthaal en ondersteunende diensten. Door enkel deze functies in te vullen wordt de meerwaarde van diversiteit niet ten volle benut als innoverende kracht of vernieuwde creativiteit. Op het vlak van tewerkstelling zijn inspanningen nodig om het tekort aan coaching en begeleiding van organisaties bij hun personeelsbeleid weg te werken.

- Organisaties geven een gebrek aan monitoring en opvolging aan waardoor er vaak het gevoel leeft dat inspanningen niet gehonoreerd worden. Bovendien ligt de nadruk te vaak op resultaatsindicatoren en worden processen te weinig in acht genomen.

- Het momentum van sensibiliseren is voorbij en niet onsuccesvol te noemen. Het thema is opgenomen door de sectoren en heeft aangezet tot reflectie en het maken van keuzes. Tegelijkertijd ervaren de meeste actoren dat het actieplan een stille leidraad is geworden die de laatste twee jaren aan slagkracht heeft ingeboet. De sectoren geven aan dat de voornaamste redenen hiervoor zijn dat zij hun intenties hebben kenbaar gemaakt maar dat er onvoldoende middelen werden vrijgemaakt om ze te realiseren, er te weinig ruimte is om te experimenteren en er te weinig erkenning van de gedane inspanningen heeft plaatsgevonden.
 
- Het is belangrijk om als overheid sterker in te zetten op het eigenaarsschap van de organisaties zodat hun betrokkenheid verhoogt. De overheid moet er blijvend op wijzen dat dit thema een belangrijke beleidskeuze blijft en tegelijkertijd organisaties erkennen in hun inspanningen.

- Het is belangrijk om het thema gedifferentieerd te benaderen rekening houdend met verschillende types van organisaties (grootte, geografische ligging, identiteit van organisaties). Het beleid gaat nu te veel uit van een ideaaltype en de focus ligt te veel op een integrale benadering.

- Om de inspanningen van sectoren te kunnen meten en processen in kaart te kunnen brengen dient de ontwikkeling van een kwalitatief meetinstrument zich op. Interculturaliseringsprocessen zijn immers moeilijk met kwantitatieve methoden te meten.

Wie is welkom?
Medewerkers uit (vooral) sociaal-culturele volwassenenorganisaties die willen uitgedaagd worden en ideeën opdoen over positief omgaan met verschil.
                        .
Wat kan je verwachten?

Vanaf 9.30 u heten je welkom bij een kop koffie of thee.
Het voormiddaggedeelte houden we plenair.

Van 10 u tot 11.15 u brengen we het diversiteitsverhaal van SoCiuS. Een verhaal van vallen, opstaan en weer doorgaan. We vertellen welke acties en trajecten SoCiuS de voorbije jaren ondernam, welke doelstellingen we daarmee beoogden te realiseren, wat er lukte en mislukte en welke lessen wij daaruit trokken. We zoomen ook in op de evolutie in ons verschil-denken: van basistekst tot kruispuntdenken en verbinding maken. Vooraleer we kort pauzeren, maken we tijd voor kritische reflecties op het SoCiuS-verhaal door deelnemers uit de zaal.

11.15 u – 11.30 u: koffie- en theepauze

Om 11.30 u richten we de blik op het sociaal-culturele werkveld. In februari 2006 lanceerde de toenmalige minister van cultuur Anciaux het Actieplan Interculturaliseren. Middels dat plan wou hij o.m. de sector van het sociaal-cultureel volwassenenwerk aanzetten tot meer aandacht voor en concrete actie inzake diversiteit en interculturaliseren. Ondertussen zijn we bijna 5 jaar later. Is er in die tijd werkelijk iets veranderd in de organisaties uit het werkveld? Kwam er meer aandacht voor omgaan met diversiteit? En is die structureel? CIMIC kreeg van het departement CJSM de opdracht om de effecten van het Actieplan in kaart te brengen. Fanny Matheusen, consultant bij CIMIC, geeft tekst en uitleg. En ook hier gaan we graag in gesprek met de deelnemers in de zaal.

12.45 u – 13.45 u: middagpauze met broodjeslunch

In de namiddag, van 13.45 u tot 15.45 u, is er keuze uit 3 workshops

- DiversIdentiteit
Spelenderwijs verwerf je inzicht in het kruispuntdenken. Elke persoon is uniek, maar identificeert zich tegelijkertijd met bepaalde groepen of kenmerken. DiversIdentiteit stimuleert je om kruispunten van diversiteitskenmerken te ontdekken in specifieke situaties en om stil te staan bij de gevolgen hiervan op het individu en op zijn of haar sociale positie. Het levert gespreksstof op om in groep genuanceerd te praten over seksuele geaardheid, gender, financieel vermogen, etnisch-culturele achtergrond, fysieke of mentale beperking en leeftijd. Na het spelen van diversIdentiteit is er voldoende tijd voor reflectie en uitwisseling over hoe je hiermee aan de slag kan in je eigen organisatie.
Begeleiding: dienst diversiteit en gelijke kansen van de provincie Vlaams-Brabant.

- On-verschil-lige organisaties of organisaties die het verschil maken?
In deze workshop zoeken we uit hoe we in onze organisatie structureel en duurzaam aandacht kunnen geven aan het positief omgaan met verschil of m.a.w. aan inclusie. Inclusie in de betekenis van een proces, dat evolueert en voortdurend ieders aandacht vraagt. Het betekent 'welkom aan iedereen én aan het verschil'. Inclusie start met het kritisch durven kijken naar de eigen werking en de eigen organisatie.
Begeleiding: Beno Schraepen, docent Plantijn Hogeschool Antwerpen en coördinator van Incena, studiedienst voor inclusie en enablement.

- De do's en don'ts van interculturaliseringsprocessen
Antwerps integratiecentrum de8 heeft ervaring in het begeleiden van interculturaliseringsprocessen in diverse organisaties. Katleen Peleman van de8 laat ons delen in die ervaring. Ze gaat met de deelnemers in gesprek over het proces dat vrijetijdsorganisaties doormaken wanneer ze willen veranderen in de richting van een interculturele organisatie. Welke hefbomen hebben sociaal-culturele organisaties om te interculturaliseren? In welke valkuilen kunnen ze trappen? Hoe kan dit worden voorkomen?
Begeleiding: Katleen Peleman, Integratiecentrum de8

Omstreeks 15.45 u sluiten we af met een drankje.

Praktisch
- Wanneer? Maandag 8 november 2010 van 9.30 u tot 16 u
- Waar? Jint, Grétrystraat 26, 1000 Brussel (tel.: 02 209 07 20). Klik hier voor een routebeschrijving.
- Hoeveel kost het? 20 euro per persoon. Te betalen na ontvangst van een factuur.

inschrijven kan op de webstie van socius

Sluiten migratie en erfgoed een goed huwelijk? Welke methodieken kunnen verder toegepast en verfijnd worden voor de erfgoedsector om rond migratie en erfgoed te werken? Hoe kunnen de erfgoedsector en meer sociale sectoren die thuis zijn in migratie-thematieken mekaar ontmoeten en via erfgoed bruggen slaan? Is het best te vertrekken van de lokale omgeving of kijken we in eerste instantie eerder naar overkoepelende projecten? En vooral, hoe leren we van de ervaringen van andere organisaties die met erfgoed als middel of doel werken, in binnen- en buitenland?

Op deze rondetafel worden de voorlopige resultaten toegelicht over het deelonderzoek ‘migratie en identiteit’ binnen de grotere onderzoeksopzet van Prisma. De onderzoeksresultaten worden voorgelegd voor verdere bespreking. In enkele kleinere groepen nemen we  enkele opvallende resultaten verder onder de loep.

Programma:
10u-10u30: welkom en ronde van de tafel
10u30-11u: toelichting van de eerste resultaten uit de bevragingen
11u-12u: bespreking in kleinere groepen (leren netwerken, lokaliteit, intervisie,
methodieken)
12u-12u30: bespreking van de groepsdiscussies en afronding
12u30-13u30: broodjeslunch

Iedereen met een hart voor erfgoed en migratie is welkom!

Deelname is gratis.
Datum: 8 november 2010
Plaats: FARO vzw, Priemstraat 51, 1000 Brussel

Aanmelden voor deze studiedag kan via het invulformulier op de website van FARO (http://www.faronet.be/kalender/rondetafel-migratie).

Verdere informatie is te verkrijgen bij Katrijn D’hamers (katrijn.dhamers(at)faronet.be).

Vrijdag 15 oktober, 12u30

NEBO-boot, Stapelplein, Gent

In aanwezigheid van Pascal Smet, Vlaams minister voor Jeugd, presenteren Lejo, Scouts en Gidsen Vlaanderen en Steunpunt Jeugd een omvattende publicatie rond diversiteit en toegankelijkheid in het jeugdwerk. De drie jeugdwerkpartners hebben met hun samenwerking de banden willen aanhalen tussen de jeugdbewegingen en het brede maatschappelijke jeugdwerk. Curieuzeneuzepastapot maakt dan ook de actuele staat op van het diversiteitsthema in het hele jeugdwerkveld: met getuigenissen, discussies, praktische tips, rondetafels en meer theoretische bijdragen en academisch onderzoek. Ruim twintig jeugdwerkorganisaties geven mee kleur aan deze bijdragen.

De boekpresentatie gebeurt in het kader van de viering 30 jaar Lejo, ervaringsgerichte werking voor maatschappelijk kwetsbare jongeren tussen 15 en 19 jaar (13u30-14u30). Aan de presentatie is een studienamiddag gekoppeld, waarop drie hete thema’s uit de publicatie ter debat worden voorgelegd aan jeugdwerkers (14u30-16u30).

Interviews

12u30-13u30: interviewmogelijkheid met redacteurs Gunter Bombaerts en Filip Coussée (met broodjes) – telefonische interviews vooraf zijn ook mogelijk.

Volledige programma op www.lejo.be

Contact + persexemplaren

Wouter Hillaert, wouterhillaert(at)skynet.be, 0495/845.706

Hannelore Herreman, hannelore(at)lejo.be, 0491/34 82